سلام
عمر کوتاه وبلاگ من تموم شد
چراش مهم نیست
یعنی مهم هست
اما ترجیح میدم واسه خودم نگه اش دارم
خدایا کمکم کن
کمکم کن تا فراموش کنم
همه اووون چیزهایی رو که آزارم میده
کمکم کن تا کمتر فکر کنم
به گذشته یا به آینده
کمکم کن به خودم بیام
چون این چیزی که من می بینم یکی دیگست
کمکم کن …
…
…
کمکم کن تا بلند شم
قبل از اووونکه قطار سر برسه…
بازم سلام
هیچ فکر کردین این تجارت الکترونیک و شرکتهای هرمی چرا اینقدر سریع تو ایران رشد کردن و به عبارتی همه گیر شدند ؟
به نظر من بیشتر از اوونکه به عصر ارتباطات ربط داشته باشه ! به شرایط زندگی مردم ربط داره و همچنین آرزوی مردم برای راحت پول درآوردن.
متاسفانه الان نمیشه هیچگونه تضمینی داد کسی که واقعا کار میکنه … اووون هم صادقانه و با تمام وجود ! میتونه زندگی خوب و راحتی هم داشته باشه
شاید فقط میشه گفت طرف میتونه زندگی کارمندی بخور/نمیر واسه خودش درست کنه
شرایط جالبی رو داریم تجربه میکنیم
الان تو ایران
خونه دار شدن مثل رویا میمونه
الان تو ایران
هیچکس بدون دزدی کردن … بدون خوردن حق بقیه، نمیتونه پولدار بشه
…
میدونی
داشتم فکر میکردم …
به نتایج جالبی رسیدم !!!
موفقیت جوونا تو زندگی آیندشون
بیشتر از اووونکه به تلاش خودشون وابسته باشه
به میزان تلاش پدرانشون در زمان جوونیشون بستگی داره
البته خیلیها ممکنه مخالف باشن … اما خب … این نتیجه ی تو سرازیری افتادن اندک مغز بنده است
…
…
بابای من چرا کم تلاش کرده بود ؟ 
خیلی هزار ریال !!!
چند روز پیش داشتم فکر میکردم (به هر حال لحظاتی پیش میاد که خون زیادی به مغزم پمپاژ میشه و اووونم الکی واسه خودش کار میکنه)
که من چه خوشم بیاد چه بدم بیاد … نصف عمرم گذشته … حالا نصف کمتر یا بیشترش مهم نیست … مهم اینه که من چیز زیادی ازش نفهمیدم
نه اینکه خودم رو به نفهمی زده باشم … نه اینکه تا الان بد گذشته باشه … نه … اما دلم نمیخواد نیمه دیگه اش هم همینجوری بره
میخوام از باقیش بیشتر لذت ببرم
میخوام الکی خوش باشم
میخوام همش بخندم
میخوام همش گریه کنم (بعضی وقتها لذت گریه کردن رو تو هیچ چیز پیدا نمیکنی!)
میخوام همش بازی کنم
میخوام همش کار کنم
میخوام همش زندگی کنم
میخوام آخر کار افسوس نخورم
…
چقدر خوب میشد همیشه 20 ساله باقی میموندم
همیشه
تا آخر عمر
چقدر سن خوبیه این 20 سالگی
هم به اندازه کافی بزرگی
هم به اندازه کافی کوچک
اما متاسفانه 2 سال پیش مجبور شدم باهاش خداحافظی کنم
باید برای باقیش فکری کنم
متاسفانه/یا خوشبختانه آخرین چیزی که در انسان میمیره … امیده!
مثل امید به آینده ای بهتر … که تو بهتر بودنش هیچ تضمینی وجود نداره
اما من سعیمو میکنم که بهتر باشه … قول میدم
“امید” اثر bcor
یه فیلمه سیاه و سفید محصول سال 1960 با موضوع کلیشه ایه فرار از زندان باید خیلی خوب و خوش ساخت باشه که با وجود این همه فیلم جدید و پر رنگ و لعاب آدم رو مجاب کنه که بشینه از اول تا آخر اون رو با اشتیاق کامل ببینه
فیلم فرانسویه Le Trou یا The Hole یا “حفره” واقعا همینطور بود که گفتم
پیشنهاد میکنم حتما این فیلم رو ببینید
نکته جالب در مورد فیلم اینه که بازیگرا واقعا در و دیوار رو با دستان خودشون سوراخ میکنند !
و ما زمان زیادی از فیلم رو در این راه با بازیگران همراه هستیم.
نورپردازی فیلم هم در نوع خودش بسیار عالی هست.
امتیاز 7.3 از 10
(برای دیدن عکس در اندازه واقعی بر روی آن کلیک کنید)
اثر tragicmemories stock
دلم گرفته
از یه طرف دلتنگم
از یه طرف دلگیرم
اصلا هر چی مشکل تو زندگی من هست زیر سر همین دله ♥ !
کاشکی میشد سیاهش کرد
کاشکی میشد نادیده گرفتش
کاشکی میتونستم از سینه درش بیارم … بندازم جلو سگ !
هر کس به من رسید
اول دلم رو نشونه رفت
بعد تو دلش به من ساده دل خندید
(برای دیدن عکس در اندازه واقعی بر روی آن کلیک کنید)
اثر zakkite
ارسال شده در دست نوشته
بدون شرح
(برای دیدن عکس در اندازه واقعی بر روی آن کلیک کنید)
ارسال شده در عکس
تاریخچه سانسور رو نمیدونم
برام هم مهم نیست
چون مسلما هر سانسوری یه هدفی داره
اما الان جایی داریم زندگی میکنیم که سانسور (اووونم انواع مختلفش) به بیشترین حد خودش رسیده
سانسورهایی که بعضا هیچ دلیلی نداره ! فقط به صرف عادت … یا وظیفه یا ابراز وجود یا یه کوفتی تو همین مایه ها انجام میشه
تو عید نشستم یه سری از فیلمها رو از تلویزیون نگاه کردم … فیلمهایی که خودم قبلا زبان اصلیشو با زیرنویس فارسی و انگلیسی دیده بودم … باید بگم که جز اعصاب خوردی واسم هیچی نداشت !
یه سری از چیزهایی که تو فیلمها دیدم (+ کلی چیزها که ندیدم !!! چون نشون نمیدادن :دی)
البته من جدیدا فهمیدم این بیرنگ کردن ربطی به میزان آرایش اووونها نداره !! هر بازیگری که زیبا باشه تصویرش بیرنگ میشه تا ملت شهید پرور تحریک نشن و آمپر نترکونن !!! وگرنه بازیگر زشت هر چقدر هم آرایش داشته باشه رنگش نمیپره !!!
تکنیک هایی که جدید یاد گرفتن !! (بالاخره سال نوآوری و شکوفایی هست و این همه خلاقیت باید یه جاهایی خرج بشه)
دیروز شبکه 2 انیمیشن اسکار گرفته امسال – رتتوی – رو داشت پخش میکرد !
فکر نمیکردم به کارتون هم رحم نکنند
حیف این کارتون زیبا
که کلی حذفی داشت
حتی خیلی از دیالوگهاش هم حذف شده بود
و حتی بسیاری از دیالوگهای باقی مونده هم تغییر کرده بودن
احتمالا دلیلش
برقراری امنیت روانی بچه ها بوده !! 
عجب 
(برای دیدن عکس در اندازه واقعی بر روی آن کلیک کنید)
من یه موقع هایی یجور خاصی میشم
حوصله ام سر میره
بهتر بگم
بی حوصله میشم
حوصله انجام هیچ کاری رو ندارم … حتی کارهایی که دوستشون دارم (حتی خوردن !!)
حال و حوصله حرف زدن با هیچکس رو ندارم
هیچ چیزی خوشحالم نمیکنه
کوچکترین چیزی میتونه عصبانیتم رو شدیدتر کنه … البته اگه حسش باشه که عصبانی بشم !!
چیکار کنم دیگه
منم اینجوریم
الان چند وقته اینجوری شدم
که چی ؟
هان ؟
که چی؟
زندگی میکنیم که چی ؟
درس میخونیم که چی ؟
عاشق میشیم که چی ؟
این همه دنبال پول دویدن که چی ؟
…
عجب سوال توپیه
نکته جالبش اینه که این سوال رو در مورد همه چی میشه پرسید
حتی نقس کشیدن … حتی غذا خوردن …
نکته جالب ترش اینه که هیچکس نمیتونه یه جواب درست و حسابی به این سوال بده
واقعا
که چی بشه ؟
“عصر تاریکی می آید” اثر Arkhee
عجب !!!! 
نمیدونم چرا از وقتی مطلب قبلی رو ارسال کردم
دوستان تو مسنجر پی ام میدن یا زنگ میزنن ! حالمو میپرسن ! خیلی هم با تاکید میگن که فقط زنگ زدیم حالتو بپرسیم ! بدون که خیلی دوستت داریم و از این چرت و پرت ها !
بعد چند دقیقه دوباره زنگ میزنن ! راستی مطلبی که نوشتی درباره ما بود ؟! آخه ما همیشه همین کارو میکنیم !!!
خلاصه نمیدونم چرا بازتاب مطلب قبلی اینقدر وسیع بود 
مثل اینکه بد برداشت شده
من نه افسردگی دارم
و نه نیاز دارم کسی زورکی دوستم داشته باشه ! (خدا رو شکر به انداره کافی هستن 
)
کمی شاکیم ! از این همه ارباب رجوع ! 
البته دنبال راه حلم ! :دی
کاشکی دنیای واقعی هم دکمه Ignore داشت !
